Woon-
Leven met een familielid dat een dementeringsproces doormaakt, is een zeer moeilijke opgave en resulteert vaak in misverstanden en ontgoochelingen.
Dementie is een cognitieve achteruitgang (geheugenstoornissen, taalstoornissen, problemen
met doelgericht handelen en het herkennen van vertrouwde dingen, …). Hierdoor verliest
de persoon greep op de dagelijkse situaties en komt hij terecht in een negatieve
gevoelsspiraal. Thuisblijven is niet meer mogelijk en opname in een woon-
Een specifieke en aangepaste aanpak is nodig.
Dementerende bewoners, gedesoriënteerd in tijd en/of ruimte krijgen in de afgesloten leefgroep Antigoon een veilige structuur. De drie gangen van elk twintig individuele kamers liggen aan het uiteinde van een grote wandelgang. Bewoners die in deze wirwar van lokalen hun weg niet goed terug kunnen vinden worden hierbij geholpen door ikoontjes, tekeningen, symbolen en kleuren die goed herkenbaar zijn. De ruime wandelgang is opgebouwd als ‘straat’: ze kunnen er onbeperkt wandelen en bewegen, overal vrij in en uit lopen zonder te verdwalen. Deze straat is voorzien van enkele rustplaatsen met zicht op het groen van de eveneens afgesloten binnentuinen. Door deze architectuur zijn andere vrijheidsbeperkende maatregelen overbodig waardoor dementerenden kalmte, rust en geborgenheid vinden.
Buiten de aangepaste infrastructuur kunnen dementerende bewoners in de verschillende stadia van dementie rekenen op een zorgvuldige en deskundige begeleiding en aanpak van het hele zorgteam. Alle medewerkers zijn speciaal opgeleid om met dementie om te gaan.
Beginnende dementie vraagt ADL-
Beginnende dementie kan ook benaderd worden via de ROT-
Oriëntatie-
In een verder gevorderd stadium van dementie takelen zowel de zintuiglijke functies als het rationele denken af, met als gevolg dat het contact met de omgeving sterk vermindert en de persoon zich terugtrekt in herinneringen. De aard van de herinneringen verandert, de gevoelens worden sterker.
De hulpverleners leven zich in, in de belevingswereld van de dementerende, om zo het eigenwaardegevoel te herstellen en de stress te verminderen. De bewoner voelt zich gelukkiger, veiliger, krachtiger en hij krijgt weer vertrouwen. Deze benaderingswijze noemt men ‘validation’.
Snoezelen en PDL (Passiviteiten Dagelijks Leven) vormen de benadering voor dementerenden in de eindfase. In de snoezelruimte worden vooral de zintuigen geprikkeld door aangename muziek en geuren, warmte, streling en zoete etenswaren.
Bij PDL streeft men maximale comfortzorg na.
© vzw De Mick 2010